"Ο Διγενής ψυχομαχεί"...

Ξακουστοί οι Ακρίτες και ήρωες στα μάτια του λαού της Αυτοκρατορίας. Μύθοι, θρύλοι και ιστορίες μιλούν για τα υπεράνθρωπα κατορθώματά τους. Οι άνθρωποι τους ύμνησαν και είπαν γι' αυτούς τραγούδια. Τα περισσότερα και πάλι για τον Βασίλειο Διγενή. Όπως το επόμενο ριζίτικο τραγούδι που μιλά για τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.

Τραγούδι: "Ο Διγενής ψυχομαχεί"

Στίχοι: Παραδοσιακό

Μουσική: Παραδοσιακό

Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Οι στίχοι του τραγουδιού

Ο Διγενής ψυχομαχεί                                                                                        Νάχεν η γης πατήματα

κι η γη τόνε τρομάζει                                                                                         κι ο ουρανός κερκέλια

κι η πλάκα τον ανατριχιά                                                                                  να πάτουν τα πατήματα

πώς θα τόνε σκεπάσει                                                                                        να 'πιανα τα κερκέλια

γιατί από 'κειά που κείτεται                                                                              ν' ανέβαινα στον ουρανό

λόγια αντρειωμένου λέει:                                                                                  να διπλωθώ να κάτσω

                                                                                                                                 να δώσω σείσμα τ' ουρανού.

"Καβάλα πάει ο Χάροντας"...

Εκτός από το λαό που ύμνησε τους Ακρίτες με παραδοσιακά ακριτικά τραγούδια, στίχους για τον Διγενή Ακρίτα έγραψε και ο σπουδαίος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Με την υπέροχη φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, το τραγούδι μιλά για την πάλη του Διγενή με τον Χάροντα σε μια μυθική εκδοχή του θανάτου τού Ακρίτα.

Τραγούδι: "Ο Διγενής"

Στίχοι: Κωστής Παλαμάς

Μουσική: Μιχάλης Τερζής

Πρώτη εκτέλεση:Ελευθερία Αρβανιτάκη
Δίσκος: ΟΛΗ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΒΑΛΕ (1995)

Οι στίχοι του τραγουδιού

Καβάλα πάει ο Χάροντας                                                                                   Και σαν να μην τον πάτησε

τον Διγενή στον Άδη                                                                                           του Χάρου το ποδάρι,

κι άλλους μαζί, κλαίει, δέρνεται                                                                        ο Ακρίτας μόνο ατάραχα

το ανθρώπινο κοπάδι.                                                                                         κοιτάει τον καβαλάρη.

Και τους κρατεί στου αλόγου του                                                                     Ο Ακρίτας είμαι, Χάροντα,

δεμένους στα καπούλια                                                                                       δεν περνώ με τα χρόνια.

της λεβεντιά τον άνεμο                                                                                        Μ' άγγιξες και δε μ' ένιωσες

της ομορφιάς την πούλια.                                                                                   στα μαρμαρένια αλώνια.

Δεν χάνομαι στα τάρταρα,

μονάχα ξαποσταίνω.

Στη ζωή ξαναφαίνομαι

και λαούς ανασταίνω.

Ο Βασίλειος Διγενής σε κόμιξ...

Η σειρά κόμιξ "Κλασσικά Εικονογραφημένα" έχει αφιερώσει ένα τεύχος στον γενναίο Ακρίτα, τον Βασίλειο Διγενή. Το συγκεκριμένο τεύχος εξιστορεί τα γεγονότα από την αρχή της ζωής του Ακρίτα μέχρι και τη μάχη του με την Αμαζόνα Μαξιμώ.

Προσοχή! Όπως έχουμε κατ' επανάληψη τονίσει και στη σχολική τάξη, τα κόμιξ όπως και οι ταινίες ΔΕΝ μας δίνουν τα ακριβή ιστορικά γεγονότα, αλλά μια εικόνα για το τι περίπου συνέβη. Και βέβαια, η εικόνα αυτή μπορεί και να είναι υπερβολική.

Για καλύτερη προβολή, επιλέγουμε "fullscreen" στο κάτω μέρος των πλαισίων
"+" ή "-" από το πλαίσιο για να φέρουμε την εικόνα στα δικά μας μέτρα.

Βασίλειος Διγενής Ακρίτας: Ένας Θρύλος του Βυζαντίου...

Γενναίοι και ατρόμητοι φρουροί των συνόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Ακρίτες, μα ο πιο γενναίος, ο πιο ξακουστός, ο πιο ανδρείος απ' όλους ήταν ο Βασίλειος Διγενής. Είχε ξεχωριστή δύναμη και νεανική καρδιά. Το όνομα "Διγενής" προέρχεται από το ότι είχε πατέρα Άραβα και μητέρα Βυζαντινή.

Η δουλειά του ήταν η απόκρουση των βαρβάρων. Ο Βασίλειος Διγενής νικά και εξοντώνει τους Απελάτες, οι οποίοι συμμάχησαν με τους Άραβες και πήραν τη γυναίκα του. Μονομαχεί και νικά την Αμαζόνα Μαξιμώ, η οποία τον ερωτεύεται για την ανδρεία του και του ζητά να γίνει γυναίκα του ή σκλάβα του. Ο Βασίλειος καταφέρνει και φτάνει στον Ευφράτη και, μαζί με τους Ακρίτες, παίρνει τη γυναίκα του. Χτίζει έναν μεγαλόπρεπο πύργο και τον στολίζει με διάφορες μορφές ηρώων που έχει σαν πρότυπο.

Ο Βασίλειος Διγενής είχε δύο οράματα. Το πρώτο ήταν να πεθάνει πάνω στη μάχη. Το δεύτερο ήταν να γίνει θαυμαστός σαν όλους τους σπουδαίους ήρωες: τον Αχιλλέα, τον Ηρακλή, τον Μέγα Αλέξανδρο και τον προστάτη του Άγιο Γεώργιο. Πέτυχε σίγουρα το δεύτερο, μια και η φήμη του πέρασε μέσα στους αιώνες. Όσο για το πρώτο, δεν πέθανε σε μάχη, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, αλλά γυρίζοντας από κυνήγι αρρώστησε βαριά και πέθανε σε σύντομο χρονικό διάστημα

πηγή κειμένου:

Δάσκαλος Κ.

"Οι λίμνες της Ελλάδας" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος στ'...

Η εργασία της Εύας από την τάξη μας...

"Η χαμένη Ατλαντίδα" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος στ'...

Η εργασία της Ελένης από την τάξη μας...

"Η χαμένη Ατλαντίδα" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος ε'...

Η εργασία της Αλεξάνδρας και της Ευγενίας από την τάξη μας...

"Η χαμένη Ατλαντίδα" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος δ'...

Η εργασία της Μαρίνας από την τάξη μας...

"Η χαμένη Ατλαντίδα" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος γ'...

Η εργασία της Άννας από την τάξη μας...

"Η χαμένη Ατλαντίδα" (εργασία σε PowerPoint): Μέρος β'...

Η εργασία του Δημήτρη από την τάξη μας...