Ένα διαφορετικό καλοκαίρι...

Καλοκαίρι, καιρός για διακοπές! Χμ! Και πώς περνάει κανείς στις διακοπές; Σίγουρα τέλεια! Μερικές φορές φορές, όμως, ξεχνιόμαστε και σπαταλάμε άσκοπα το χρόνο μας. Αφήστε που παρασυρόμαστε από βαρετές και βλαβερές για την υγεία μας συνήθειες...

Η Νικολέτα από το Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου Αττικής προτείνει τρόπους για διαφορετικές διακοπές, χωρίς ανθυγιεινές συνήθειες...

 

Από το φιλικό blog

"1ο Δημ. Σχολ. Αγ. Δημητρίου"

Χτίσε το δικό σου "πράσινο" σπίτι...

Αν αποφάσιζες να χτίσεις το δικό σου σπίτι, πού θα το έχτιζες; Πώς θα ήταν; Τι είδους θέρμανση θα χρησιμοποιούσες; Πώς θα συνδύαζες όλες τις παραμέτρους ώστε το νέο σου σπίτι να είναι φιλικό προς το περιβάλλον;

Παίξε στο επόμενο παιχνίδι και μάθε ποια σημεία πρέπει να προσέχει κανείς ώστε να έχει ένα σπίτι που θα εξοικονομεί ενέργεια και θα σέβεται το περιβάλλον! Σε κάθε βήμα θα σου δίνονται διάφορες επιλογές. Επίλεξε την πιο "πράσινη", ώστε να κερδίσεις όσο το δυνατόν περισσότερους ηλίανθους...

 (κλικ στην εικόνα για να μεταβείς στο παιχνίδι)

"Σπάνια και παράξενα φυτά" (εργασία σε PowerPoint)...

Η εργασία της Ναταλίας από την τάξη μας για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος...

5 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος...

Το βίντεο που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στη σημερινή παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. Για να μην ξεχνάμε το καθήκον μας απέναντι στον πανέμορφο πλανήτη που δανειστήκαμε! Για να μην ξεχνάμε ότι πρέπει να προστατεύουμε αυτή την ομορφιά...

Ο πλανήτης μας είναι το σπίτι μας!

Αναδημοσίευση βίντεο από το φιλικό blog

ΠΑΙΔΙΟΝ ΤΟΠΟΣ

Ένα τραγούδι για το περιβάλλον...

Στα πλαίσια ενός περιβαλλοντικού προγράμματος στο 1ο ΕΠΑ.Λ Γιαννιτσών, δημιουργήθηκε από δύο μαθητές το επόμενο πολύ ωραίο τραγούδι (το οποίο έγινε ακόμα πιο ωραίο με το συγκεκριμένο βίντεο).

Στίχοι με νόημα, που μας προβληματίζουν και μας τονίζουν ότι πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε! Μπροστάρηδες σε αυτή την αλλαγή, οι νέοι άνθρωποι, τα παιδιά...

---

Ακόμα ένα τραγούδι, με τη φωνή του Γιάννη Ζουγανέλη:

"Έχουμε μια καρδιά"... 

Και ένα, με τη φωνή του Παντελή Θαλασσινού: 
"Ν' αγαπάς"...

Η Ελλάδα το 2050...

Αν συνεχιστεί η καταστροφή του περιβάλλοντος, πώς θα είναι άραγε η Ελλάδα το έτος 2050; Πού θα έχει φτάσει η στάθμη της θάλασσας; Ποιες περιοχές θα είναι ...παραθαλάσσιες; Πού θα πηγαίνουν οι άνθρωποι να κάνουν τα μπάνια τους και πότε; Ποιο θα είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο ποτό εκείνη την εποχή;

Όλες οι ...απαντήσεις στο επόμενο βιντεάκι από την ομάδα Α.Μ.Α.Ν. τα Καθάρματα!

"Δώστε μου μόλυνση"...

Ο "ύμνος" των ανθρώπων που έχουν συνηθίσει να ζουν μέσα στη ρύπανση και στη μόλυνση και δεν κάνουν τίποτα γι' αυτό...

Από τον Χάρρυ Κλυνν, ένα χιουμοριστικό τραγούδι, το οποίο όμως μιλάει με κυνικό τρόπο για το τεράστιο πρόβλημα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, αλλά και για τη δική μας ευθύνη στη μη επίλυσή του...

Οι στίχοι του τραγουδιού

Αχ, πώς μ' αρέσει να ρουφάω καυσαέριο

κι εξάτμιση παλιού λεωφορείου.

Να μου γεμίζουν τα πλεμόνια φωταέριο

καπνιά και διοξείδιο του Θείου.

Δώστε μου μόλυνση και πάρτε την ψυχή μου
ραδιενέργεια ποτίστε το κορμί μου.
Κόψτε τα δέντρα που μου κρύβουν τα ντουβάρια
φτιάξτε χαβούζες, τζιμινιέρες και νταμάρια.

Αχ, πώς πεθαίνω για κολύμπι στα βρωμόνερα

να πέφτω στο μαζούτ για μακροβούτια.

Πάνω στις πίσσες ξαπλωτός να κάνω όνειρα

μετρώντας τ' αδειανά κονσερβοκούτια.

Δώστε μου μόλυνση και πάρτε την ψυχή μου

.............................

Πώς με τρελαίνει να γυρίζω με ηλίαση
μες στην πυρακτωμένη Λεωφόρο.
Τα κομπρεσσέρ να μ' ανεβάζουνε την πίεση
και νά ’χω γιώτα-χι βυτιοφόρο.

Δώστε μου μόλυνση και πάρτε την ψυχή μου

...........................

Κάποτε ο πλανήτης είχε χρώμα! Του το πήραμε...

Ένα animation για το κλίμα...

Θα ήθελες να ζεις σε αυτόν τον πλανήτη;

Ο πλανήτης που θα δεις ...μοιάζει πολύ με τη Γη, αλλά έχει και μια σημαντική διαφορά: είναι μολυσμένος και βρώμικος!!! Θα ήθελες να ζεις εκεί;

Αν όχι, τότε φρόντισε κι εσύ να διατηρήσουμε τον δικό μας πλανήτη, τη Γη μας, καθαρή και υγιή...

"Η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα" (εργασία σε PowerPoint)...

21 Μαΐου! Διπλή γιορτή για την Κέρκυρα και για όλα τα Επτάνησα!

Από τη μια, η επέτειος της Ένωσης με την Ελλάδα (21 Μαΐου 1864)!

Από την άλλη, η θρησκευτική γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (αυτή η γιορτή, βέβαια, για όλη την Ελλάδα)!

Διαβάστε και για τις δύο γιορτές τις πληροφορίες που βρήκε και μας παρουσιάζει η Μαρίνα από την τάξη μας....

148 χρόνια από την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα...

21 Μαΐου! Γιορτή σε όλα τα Ιόνια Νησιά (Επτάνησα)!

148 χρόνια πέρασαν από την ιστορική Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Πανηγυρικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, δοξολογίες και παρελάσεις γίνονται σε κάθε νησί για να τιμηθεί η επέτειος.

Πέρασαν 148 χρόνια από τη στιγμή που απέδωσαν οι αγώνες πολλών Επτανήσιων για Ένωση με το νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Αγώνες οι οποίοι ανάγκασαν τους Άγγλους, που μέχρι τότε κατείχαν τα νησιά, να τα εγκαταλείψουν. Με συνθήκη που υπογράφτηκε ανάμεσα στις τρεις Δυνάμεις της εποχής (την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία) και στο Ελληνικό Βασίλειο, τα Επτάνησα πέρασαν οριστικά στην ελληνική κυριαρχία.

Το ημερολόγιο έγραφε 21 Μαΐου 1864.

Πήγαμε ...Λιλιπούπολη!

Σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα για εμάς! Πήγαμε ...Λιλιπούπολη!

Παρακολουθήσαμε μια καταπληκτική μουσική παράσταση στην Ιόνιο Ακαδημία, από φοιτητές του Μουσικού Τμήματος του Ιόνιου Πανεπιστημίου, με την ευκαιρία του εορτασμού των 20 χρόνων λειτουργίας του Τμήματος.

Και επειδή οι καλύτεροι κριτές είναι οι ...θεατές, ας δούμε τι έγραψαν τα ίδια τα παιδιά της τάξης μας για την παράσταση, μόλις επιστρέψαμε στο σχολείο!

Πολλά πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές και κυρίως στους φοιτητές, οι οποίοι κατάφεραν και μας μετέδωσαν το κέφι, τη ζωντάνια και τον ενθουσιασμό τους με την εξαιρετική δουλειά που έκαναν. ΜΠΡΑΒΟ !!!

Μητέρα, μαμά, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...!!!

Μ  είναι για τα μύρια πράγματα που μου προσφέρει χωρίς  να ζητάει,

Η  είναι για το ήρεμο λιμάνι όπου αράζω στις τρικυμίες της ζωής μου,

Τ  είναι για τις τόσες αγκαλιές που έχει ανοίξει και μ’ έχει κλείσει μέσα,

Ε  είναι για την ευαισθησία της την τεράστια να νιώθει το παραμικρό
    ακούγοντας τη σιωπή μου,

Ρ  είναι για τις ρίζες που μου δίνουν δύναμη να αντιστέκομαι στις δυσκολίες,

Α  είναι για την απέραντη, ατέλειωτη, απόλυτη αγάπη της.

Αν βάλεις όλα αυτά τα γράμματα μαζί φτιάχνουν μια λέξη μοναδική

ΜΗΤΕΡΑ

Μια λέξη που σημαίνει…όλος ο κόσμος !!!

---

  5 χρονών:   σε αγαπώ, μανούλα!

10 χρονών:   καλά ό,τι πεις, μαμά!

16 χρονών:   η μαμά μου είναι τόσο ενοχλητική!

18 χρονών:   θέλω να φύγω από το σπίτι!

25 χρονών:   μαμά, είχες δίκιο!

30 χρονών:   θέλω να πάω πίσω στην μαμά μου!

50 χρονών:   δεν θέλω να χάσω την μαμά μου!

70 χρονών:   θα έδινα τα πάντα για να είναι εδώ η μαμά μου!

Σε όλες τις ηλικίες, η μαμά είναι πάντα χρήσιμη!

Αναδημοσίευση από:

10 Δημοτικό Σχολείο Νάουσας

Η πιο γλυκιά γιορτή του κόσμου...

Δεύτερη Κυριακή του Μάη!

Κάθε χρόνο, αυτή η μέρα είναι αφιερωμένη στη μητέρα μας, στο πιο γλυκό και πιο τρυφερό πρόσωπο του κόσμου! Σε εκείνη που κοντά της νιώθουμε ασφάλεια και θαλπωρή! Σε εκείνη που είναι πάντα δίπλα μας, μας στηρίζει, μας βοηθάει, μας φροντίζει! Σε εκείνη που μας αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο! Σε εκείνη που θα έδινε τα πάντα για μας! Σε εκείνη που μας λατρεύει και μας αγαπά (με υπερβολικό τρόπο καμιά φορά, αλλά μας αρέσει)! Σε εκείνη που (μερικές φορές) μας μαλώνει ή μας στενοχωρεί, αλλά ξέρουμε ότι το κάνει για το καλό μας και ξέρουμε επίσης ότι εκείνη στενοχωριέται περισσότερο από εμάς!

Μητέρα, μανούλα, μαμά, μανουλίτσα, μάνα, όπως και να την πούμε, πρόκειται για τον άνθρωπο της ζωής μας, πρόκειται για το πιο λατρεμένο και αγαπημένο μας πρόσωπο. Ένα χαμόγελό μας, μια καλή κουβέντα, ένα φιλάκι που θα της δώσουμε, μια αγκαλιά, γίνονται για εκείνη το πιο μεγάλο και σπουδαίο δώρο του κόσμου...

Ας δούμε όμως μερικά ιστορικά στοιχεία για τη συγκεκριμένη μέρα:

Η Γιορτή της Μητέρας, παγκόσμια γιορτή, έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Στην αρχαιότητα ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της, η Ρέα, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και όλων των ολύμπιων θεών και που ήταν η θεά της γονιμότητας.

Τον 17ο αιώνα, η Γιορτή της Μητέρας, συναντάται στη Μεγάλη Βρετανία ως «Mothering Sunday». Αυτή η μέρα γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής προς τιμή της Παναγίας και όλων των μητέρων της Αγγλίας. Κατά την διάρκεια αυτής της μέρας, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν μία μέρα άδεια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να περάσουν την ημέρα με τις μητέρες τους.

 

Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια, της Anna Jarvis. Η Anna Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907-1908 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας.

Από τότε, πολλές χώρες (μεταξύ αυτών και η Ελλάδα) γιορτάζουν αυτή τη μέρα τη γιορτή της μητέρας...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΑΝΟΥΛΑ...

πηγή ιστορικών στοιχείων:

εφημερίδα ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 

Η γυναίκα που καθιέρωσε την Ημέρα της Μητέρας αγωνίστηκε και για την κατάργησή της !

Η Anna Jarvis, η γυναίκα που καθιέρωσε τον παγκόσμιο εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας, είναι επίσης και ο άνθρωπος που αγωνίστηκε πιο σκληρά για την κατάργησή της.

 

Η μητέρα της Anna, η Ann Maria Reeves Jarvis, είχε ιδρύσει τις ομάδες Mothers' Day Work Clubs, σε πέντε πόλεις των ΗΠΑ, με σκοπό τη βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών. Οι ομάδες αυτές παρείχαν ιατρικές υπηρεσίες σε τραυματισμένους στρατιώτες, ρουχισμό και τρόφιμα, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου των ΗΠΑ.

 

Στις 12 Μαΐου του 1907, δύο χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Anna Jarvis, διοργάνωσε μία τελετή στην μνήμη της και αργότερα διεξήγαγε μία εκστρατεία για να καθιερωθεί η μέρα της μητέρας σαν αναγνωρισμένη γιορτή. Κατάφερε τον στόχο της το 1914 και παγκόσμια ημέρα της μητέρας καθιερώθηκε η δεύτερη Κυριακή του Μάη.

Anna Jarvis

Πολλά χρόνια μετά, η Anna Jarvis βρέθηκε σε ένα εστιατόριο, όπου συνειδητοποίησε πως στο μενού υπήρχε και η "σαλάτα για την μέρα της μητέρας".

 

Η Jarvis παρήγγειλε τη σαλάτα και όταν της την έφεραν εκείνη σηκώθηκε από το τραπέζι και την πέταξε στο πάτωμα. Αμέσως μετά έφυγε από το εστιατόριο. Πλέον η Jarvis πίστευε πως η εμπορευματοποίηση της γιορτής κατέστρεφε το πραγματικό νόημά της.

 

Γύρω στο 1920, η Jarvis ενθάρρυνε τους πολίτες να μην αγοράζουν λουλούδια και άλλα δώρα για τις μητέρες τους τη συγκεκριμένη ημέρα και στράφηκε εναντίον των πρώην υποστηρικτών της ανάμεσα στον εμπορικό κόσμο. Τους εμπόρους που πουλούσαν λουλούδια ή αυτούς που έφτιαχναν εορταστικές κάρτες τους χαρακτήριζε ως τσαρλατάνους, λωποδύτες, ληστές και πειρατές που με την απληστία τους υπονόμευαν μία από λαμπρότερες και αγνότερες γιορτές.

 

Επίσης απείλησε να μηνύσει τη βιομηχανία των λουλουδιών ώστε να μην χρησιμοποιούν τη φράση "ημέρα της μητέρας" για να πουλήσουν τα λουλούδια τους.

 

Μία ένωση ανθοπωλών της πρόσφερε ποσοστό από τα κέρδη της συγκεκριμένης ημέρας, αλλά η Jarvis όχι μόνο αρνήθηκε αλλά εξοργίστηκε ακόμα περισσότερο.

Ο ιδανικός τρόπος εορτασμού της συγκεκριμένης ημέρας σύμφωνα με την Jarvis, θα ήταν να επισκεφτεί κάποιος την μητέρα του ή να της γράψει ένα μεγάλο γράμμα.

 

Αποδοκίμαζε όσους αγόραζαν ευχετήριες κάρτες.

 

Η Jarvis αγωνίστηκε εναντίον και των φιλανθρωπικών οργανώσεων που χρησιμοποιούσαν ως αφορμή την Ημέρα της Μητέρας για να διεξάγουν εράνους. Συνελήφθη από την αστυνομία στην προσπάθειά της να εμποδίσει τις πωλήσεις λουλουδιών.

 

Σε μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της, η Jarvis μάζευε υπογραφές από σπίτι σε σπίτι για να καταφέρει να ακυρώσει την Ημέρα της Μητέρας. Οι πράξεις της ήταν αντιφατικές καθώς έστελνε γράμματα στην Eleanor Roosevelt για να την πείσει να μην χρησιμοποιεί ως αφορμή την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσει χρήματα. Βέβαια τα χρήματα του φιλανθρωπικού έργου της Roosevelt προορίζονταν για να περιοριστούν τα ποσοστά θανάτου στις μητέρες και τα βρέφη.

 

Η Jarvis πέρασε τις τελευταίες ημέρες της σε ένα σανατόριο βουτηγμένη στα χρέη. Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1948. Δεν έμαθε ποτέ πως ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων για την παραμονή της στο σανατόριο εξοφλήθηκε από μία ομάδα ανθοπωλών...

 

Αναδημοσίευση από τους φίλους μας στον:

"Πλανήτη Δέλτα"

"Εγώ, η μητέρα μου κι ο κόσμος"...

Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο τής
Ντόρα Γκάμπε,  "Εγώ, η μητέρα μου κι ο κόσμος" 
(εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ).

Η μετάφραση του βιβλίου έγινε από τον ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ.

Η ΜΑΜΑ

     Η πιο γλυκιά λέξη του κόσμου είναι "μαμά"!

     Η πιο όμορφη μαμά του κόσμου είναι η δική μου!

     Δεν μπορώ να κάνω χωρίς τη μαμά, κι η μαμά δεν μπορεί να κάνει χωρίς εμένα.

     Η μαμά με φυλάει από όλα τα τρομερά πράματα. Με κρατάει απ' το χέρι όταν πηγαίνουμε στον Παιδικό Κήπο. Δεν πρέπει να πηγαίνω μόνη μου, γιατί μπορεί και να χαθώ. Μπορεί να με κόψει κάνα αυτοκίνητο ή να με δαγκάσει κανένα σκυλί. Κι αν χαθώ, θα μείνω χωρίς μαμά, κι η μαμά θα μείνει χωρίς παιδί. Τι τρομερό που είναι!

     Σήμερα έχουμε Κυριακή. Η μαμά δεν πάει στη δουλειά. Γι' αυτό βρισκόμαστε στο πάρκο. Εδώ έχει πολύ πράσινο κι όλα τα χρώματα του κόσμου. Έχει πολλά λουλούδια και πολλά παιδιά.

     Η μαμά κάθεται σ' ένα παγκάκι και ξεκουράζεται. Εγώ παίζω στην άμμο με τ' άλλα παιδιά. Φτιάχνουμε ένα γεφύρι.

     Η μαμά με κοιτάει και το πρόσωπό της χαμογελάει. Τότε χαμογελούν και τα λουλούδια. Κι ο κόσμος ολόκληρος χαμογελάει.

     Τι όμορφη που 'ναι η μαμά όταν χαμογελάει!

     Κι εγώ χαμογελάω. Ολόιδια σαν τη μαμά.

"Της μάνας η καρδιά"...

Βασισμένο σε ένα λαϊκό παραμύθι, το επόμενο, δυνατό σε συναισθήματα, τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού μιλάει για την απέραντη και άδολη αγάπη της μητέρας προς το παιδί της, ακόμα κι αν εκείνο συμπεριφέρεται άσχημα, την αδικεί ή την στενοχωρεί. Η καρδιά της μάνας είναι πάντα και παντού συμπαραστάτης και φύλακας άγγελος για το παιδί της.

Τραγούδι: "Της μάνας η καρδιά"

Στίχοι: Alice Tori

Μουσική: Γιάννης Νικολάου
Πρώτη Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός
Συμμετοχή: Αρχοντούλα Σαββιδάκη (αγαπημένη), Μαριώ (μάνα)
Δίσκος: ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (2005)

Οι στίχοι του τραγουδιού

Ένα παλικάρι ήτανε μια φορά

που αγάπαγε με πάθος μια όμορφη κυρά

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά

"Ζήτα μου οτιδήποτε" της λέει τρυφερά.

"Αν μ' αγαπάς" τού είπε, με νάζι και καημό,

"την καρδιά της μάνας σου εγώ επιθυμώ"

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε, να πάει στο πατρικό του

ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο το δικό του

"Δώσε μου μάνα την καρδιά, στα πόδια της ν' αφήσω".

"Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στήνε χαρίζω"

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο

Μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ' τον πόνο

Γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει

"Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;"

Με ματωμένα χέρια φτάνει στο σπιτικό της

"Να η καρδιά που γύρευες" και την αφήνει εμπρός της

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει

"Μήπως θα 'ταν καλύτερο να μου τη φέρεις Μάη;"

"Της μάνας μου το πρωινό φιλί"...

Ποιο είναι το πιο γλυκό, το πιο τρυφερό, το πιο όμορφο φιλί; Μα φυσικά το φιλί της μητέρας!

Αφιερωμένο στη γιορτή του πιο αγαπημένου μας προσώπου το επόμενο ποίημα! Μαζί με τη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου και τις ωραίες εικόνες φτιάχνει ένα πανέμορφο αποτέλεσμα που ...θυμίζει μαμά!

Οι στίχοι του ποιήματος

Της μάνας μου το πρωινό φιλί

Με ξύπνησε ξημέρωμα μια αύρα μια πνοή
στο μάγουλο φτερούγισε της μάνας μου φιλί.
Το χάδι της με γέμισε με αγάπη και στοργή
και πίσω ξαναγύρισα ξανάγινα παιδί.
Μ' ένα φιλί και μια ευχή και το χαμόγελο της
σαν ξύπνησα τον ήλιο μου είδα στο πρόσωπο της.

Σου έφερα ροδόνερο, σιγά μου ψιθυρίζει,
για να πλυθείς και να λουστείς και να γλυκομυρίζεις.
Στέγνωσε τα μαλλάκια σου στις κεντητές πετσέτες
που 'χουν χρωματιστά πουλιά αστέρια και βιολέτες
απ' τα κεντίδια κόκκινο, πάρε σαν ένα χάδι
στα μάγουλα σου ακούμπησε ν' αφήσει κοκκινάδι.

Άσε λυμένα τα μαλλιά, στους ώμους ν' ανεμίζουν
σαν τα φυσάει ο άνεμος αυτά να παιχνιδίζουν
φόρεσε τ' άσπρο φόρεμα και το λευκό μαντήλι
και το βαφτιστικό σταυρό ακούμπησε στα χείλη.
Βάλε στο μέρος της καρδιάς το πρωινό φιλί μου
κι έλα για λίγο να σε δω, άστρο και γιασεμί μου.

Έλα και σου 'χω έτοιμα φτερά για να πετάξεις
τα όνειρα σου μάτια μου για να τα κάνεις πράξεις
Στον ουρανό φτερούγησε σε θάλασσες σε δάση
μα όσο μακριά μου κι αν πετάς ποτέ να μη ξεχάσεις
στις προσευχές θα βρίσκεσαι και μες στην αγκαλιά μου
στη σκέψη και στα όνειρα στους χτύπους της καρδιάς μου.

Την πρωινή μου την ευχή σου στέλνω πριν χαράξει
από το μάτι του κακού αυτή να σε φυλάξει.
Κι όταν ξυπνάς κάθε πρωί, τον ήλιο σαν κοιτάξεις
στην αγκαλιά του πρωινού ποτέ να μη ξεχάσεις
να ψάχνεις μέσα στη ζωή τα άνθη τα λευκά της
και την ευχή μου θα τη βρεις μέσα στη μυρωδιά της

Πώς ο Θεός έπλασε τη μητέρα...

Το "Παραμύθι της εβδομάδας" αφιερώνεται στη γιορτή της μητέρας και παρουσιάζει μια ιστορία του Πάολο Κοέλιο για τη "δημιουργία" της μητέρας από το Θεό. Το βρήκαμε στο Blog των φίλων μας από τη "Συνοικία τ' όνειρο" και το αναδημοσιεύουμε:

Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συγχάρηκε πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.